പനിനീറ് പുഷ്പം വിരിഞ്ഞ കാലം
പരസ്പര മിഴിയി, ലുണറ്ന്നു നമ്മള്!
പ്രണയ വനിയിലൊ,രമൃത നൂലിനാല്
ഹൃദയങ്ങ, ളൊന്നായ്, കൊരുത്തു നമ്മൾ!
ഒരു നേരം കാണാതിരുന്നു, വെങ്കി-
ലൊരുയുഗ, വേനല് പടറ്ന്ന പോലെ
പരിധിയി, ലില്ലെന്ന നാദം കിലുങ്ങിയാല്,
കരളിന്റെ കമ്പി മുറിഞ്ഞ പോലെ!
കേവലം കൌമാര ഭൂതിയെന്നോ, നിങ്ങള്
കളിയാക്കുന്നൂ, നരവീണ കുട്ടികള്!
ആയിരം കൌമാര ജന്മം കഴിഞ്ഞാലു-
മണയില്ല ഞങ്ങടെ പ്രേമ സൂര്യന്!
ഒരുവാനി, ലൊരുതരുവി.ലൊരേ, ചില്ലയി-
ലൂയലാടും ഞങ്ങള് കല്പ കാലം!
----*----
